Uprawnienia Straży Miejskiej


  • Strażnik wykonując przewidziane ustawą zadania uprawniony jest do:

1. udzielania pouczeń, zwracanie uwagi, ostrzeganie lub stosowanie innych środków oddziaływania wychowawczego,
2. legitymowania osób w uzasadnionych przypadkach w celu ustalenia ich tożsamości,
3. ujęcia osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia i niezwłocznego doprowadzenia do najbliższej jednostki Policji,
3a. dokonywania kontroli osobistej, przeglądania zawartości podręcznej bagaży osoby:

a) w przypadku istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary,

b) w związku z ujęciem osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia,

c) w związku z doprowadzeniem osób nietrzeźwych jeśli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że osoba, wobec której czynności te są podejmowane, posiada przy sobie niebezpieczne przedmioty dla życia lub zdrowia ludzkiego.

4. nakładania grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia określone w trybie przewidzianym przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia,
5. dokonywania czynności wyjaśniających, kierowania wniosków, o ukaranie do sądu, oskarżania przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych - w trybie i zakresie określonymi w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia,
6. usuwania pojazdów i ich unieruchamiania przez blokowanie kół w przypadkach, zakresie i trybie określonymi w przepisach o ruchu drogowym
7. wydawania poleceń,
8. żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych i samorządowych,
9. zwracania się, w nagłych przypadkach, o pomoc do jednostek gospodarczych, prowadzących działalność w zakresie użyteczności publicznej oraz organizacji społecznych jak również do każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w ustawie o Policji.


 

Ustawodawca, dążąc do umożliwienia realizacji ustawowych zadań strażników miejskich, przewidział stosunkowo szeroki zakres możliwości wykorzystania środków przymusu bezpośredniego wobec osób utrudniających realizację obowiązków strażników miejskich.

  •  Środkami przymusu bezpośredniego są:

1. siła fizyczna w postaci chwytów obezwładniających oraz podobnych technik obrony,
2. kajdanki,
3. pałki obronne wielofunkcyjne,
4. psy i konie służbowe,
5. przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, na które jest wymagane pozwolenie na broń w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525, z późn. zm.),
6. przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, na które nie jest wymagane pozwolenie na broń w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji,
7. ręczne miotacze gazu.

  •  Broń palna jako szczególny środek przymusu bezporeśredniego:

Podkreślenia wymaga fakt, iż wbrew powszechnej opinii, straż może ubiegać się o wydanie świadectwa broni, a po jego uzyskaniu wolno takiej jednostce nabywać broń i amunicję. Strażnik posiadający broń palną może jej użyć, w ostateczności i przy zachowaniu wielu obostrzeń, jeżeli środki przymusu bezpośredniego okazały się niewystarczające lub ich użycie z uwagi na okoliczności zdarzenia nie jest możliwe. W takiej sytuacji, podczas wykonywania zadań ochrony obiektów komunalnych i urządzeń użyteczności publicznej, a także podczas konwojowania dokumentów, przedmiotów wartościowych lub wartości pieniężnych dla potrzeb gminy, aktualizuje się możliwość zastosowania broni palnej bojowej:

1) w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie lub zdrowie strażnika lub innej osoby,

2) przeciwko osobie, która nie zastosowała się do wezwania do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu strażnika lub innej osoby,

3) przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną bojową strażnikowi

4) w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający przedmioty wartościowe lub wartości pieniężne


  •  Zasady użycia środków przymusu bezpośredniego

1. Strażnik może stosować jedynie środki przyumusu bezpośredniego odpowiadające potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji i niezbędne do osiągnięcia podporządkowania się wydawanym poleceniom.

2. Środki przymusu bezpośredniego powinny być stosowane w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, w stosunku do której zostały zastosowane.

3. Środki przymusu bezpośredniego mogą być stosowane po uprzednim wezwaniu do zachowania się zgodnego z prawem oraz po bezskutecznym uprzedzeniu o ich użyciu.

4. Strażnik może odstąpić od wzywania do zachowania zgodnego z prawem oraz od uprzedzania o użyciu środków przymusu bezpośredniego jeżeli zwłoka groziłaby niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia, a także mienia.

5. Od dalszego stosowania środków przymusu bezpośredniego odstępuje się, gdy osoba wobec której użyto tych środków, podporządkowała się wydanym poleceniom.

6. Można stosować jednocześnie różne środki przymusu bezpośredniego, jeżeli jest to konieczne do osiągnięcia podporządkowania sie wydanym poleceniom.

7. Wobec kobiet o widocznej ciąży, osób, których wygląd wskazuje na wiek do 13 lat, osób w podeszłym wieku oraz o widocznej niepełnosprawności można stosować tylko siłę fizyczną w postaci chwytów obezwładniających.

8. Jeżeli wskutek użycia środków przymusu bezpośredniego nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia osoby, strażnik jest obowiązany niezwłocznie udzielić tej osobie pierwszej pomocy lub na jej prośbę - zapewnić pomoc lekarską.


Dodatkowe informacje